Biblioteczne spotkania w Kaliszu zawsze cieszą się dużym zainteresowaniem, a często zdarza się że trudno pomieścić wszystkich słuchaczy. Tak właśnie było 25 stycznia, gdy Miejską Bibliotekę Publiczną im. Adama Asnyka odwiedził ksiądz Adam Boniecki, redaktor senior „Tygodnika Powszechnego”.

Rankiem ksiądz Boniecki cichą mszą św. w kościele oo. Franciszkanów przywitał się z Kaliszem, a następnie w towarzystwie dyrektora Adama Borowiaka odbył spacer uliczkami najstarszego polskiego miasta.

Nasz gość święcenia kapłańskie otrzymał w 1960 r., w roku 1993 został przełożonym generalnym Zgromadzenia Księży Marianów. W latach 1961-1964 studiował filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Studiował też w Paryskim Instytucie Katolickim (1973-1974). Od 1964 związany z Tygodnikiem Powszechnym. W 1979 na życzenie Jana Pawła II przygotowywał polskie wydanie dziennika „L'Osservatore Romano” i został redaktorem naczelnym pisma (1979-1991). Po powrocie do „Tygodnika Powszechnego” w 1991 r. został jego asystentem kościelnym, a w latach 1999 – 2011 roku był redaktorem naczelnym pisma. Od września 2007 współpracuje ze stacją Religia.tv.

Jest autorem wielu publikacji i książek, m.in. „Rozmów niedokończonych”, „Notesu rzymskiego”, „Kalendarium życia Karola Wojtyły”, „Lepiej palić fajkę niż czarownice”.

Wolność słowa od wieków była celem walki wielu osób, także dziś jest to bardzo aktualny temat. Ks. Adam Boniecki znany jest z tego, że nie boi się głosić swoich poglądów. Ma zwolenników i przeciwników, przy czym tych pierwszych wydaje się być zdecydowanie więcej. Podczas spotkania poruszył wiele ważnych dla Polaków spraw. Dyrektor Adam Borowiak cytował fragmenty książki „Lepiej palić fajkę niż czarownice”, wywołując w ten sposób tematy do dyskusji.

Pierwszą kwestią był patriotyzm. Co to znaczy być „prawdziwym Polakiem”?: Jeżeli ktoś ciągle podkreśla „To jest prawdziwy Polak”, po co? Po to żeby powiedzieć, że tamci nie są prawdziwymi Polakami. Ustawianie jednych ludzi przed drugich, stworzenie agresji, ponieważ często słowa „patriotyzm” używa się wtedy, kiedy chce się rozbudzić poczucie zagrożenia. I z punktu widzenia chrześcijanina, katolika, członka Kościoła powszechnego, tu stoimy przed bardzo subtelnym dylematem (…). Jak poczucie obowiązku wobec ojczyzny połączyć z miłością powszechną do ludzi (…)? Ksiądz przypomniał też, iż Jan Paweł II podkreślał, że jest Polakiem, ale całował ziemię w każdym odwiedzanym kraju.

Ks. Adam Boniecki mówił, że można się różnić, ale nie musi to pociągać za sobą nienawiści. Dobro należy dostrzegać także u osób niebędących chrześcijanami. Trzeba umieć szanować zdanie innych ludzi, choć można polemizować z poglądami społecznie niebezpiecznymi. Klęską chrześcijaństwa w Polsce nazwał jednoczenie się tylko w trudnych chwilach: Ten pierwszy moment po katastrofie smoleńskiej (…) to było bardzo silne doświadczenie, gdzie (…) ludzie z różnych opcji siedzieli w tym samolocie razem. (…) Wtedy człowiek mówi: o co my się tak zaciekle kłócimy? (…)

Tylko potrafimy się zjednoczyć, jak nas dotknie nieszczęście, na chwilę – papież umrze (…), no ale ile? Tydzień. Nie można mieć co tydzień papieża Polaka, który umiera.

Ksiądz odniósł się również do relacji Kościoła z wiernymi: To, co słuchamy w kościele to nie jest ani dobra nowina ani zła nowina, tylko to jest coś potwornie nudnego. To są truizmy. To jest taka domorosła, naiwna filozofia dość odklejona często od problemów życia.

Potrafił również opowiadać o sprawach teologicznych z humorem. Goście dowiedzieli się np., że nasz sposób przekazywania sobie znaku pokoju w innych kulturach niekiedy wzbudza wesołość. A czy spowodowana chorobą nieobecność na mszy jest grzechem? Opuściłam mszę świętą dwa razy. Dlaczego opuściłaś? Byłam chora. I wtedy zawsze tak pytam: w jakiego ty Boga wierzysz? Czy twój ojciec, który cię kocha, ciebie chorą by gnał do kościoła, żebyś się do reszty doziębiła i jeszcze zaraziła wszystkich naokoło? Powiedziałby: dziecko, zostań w domu!

Gość ustosunkował się też do tematu roli kobiet w życiu Kościoła. Docenił ich wkład, ale wyraził pewne obawy o konsekwencje wynikające z ewentualnego dopuszczenia ich do kapłaństwa. W przypadku niektórych wyznań spowodowało to odejście części wiernych, ceniących sobie tradycyjny wizerunek Kościoła.

Wśród pytań od publiczności najistotniejsze wydaje się to dotyczące samego tytułu książki. Okazało się, że „palenie czarownic” jest tu przenośnią: Dlaczego atakowano czarownice? Bo były inne. Były niezrozumiałe. Były to postacie, które budziły niepokój. (…) Jeżeli coś zakłóca nasz rytm myślenia, oceniania, naprawdę lepiej zapalić fajkę, to sprzyja myśleniu. Palenie czarownic dzisiaj to jest atakowanie innego. Ksiądz podparł się też przykładem Jerzego Owsiaka.

Gość był pytany również o to, czy czuje się kontynuatorem dzieła ks. Józefa Tischnera, któremu poświęcono jedno z niedawnych spotkań. Ks. Boniecki wykazał się tu jednak skromnością. Poruszona została także kwestia trudności dialogu Kościoła z wiernymi.

Czytelnicy mogli zaopatrzyć się w książkę „Lepiej palić fajkę niż czarownice”, a także w bezpłatne numery „Tygodnika Powszechnego”. Miłośnicy twórczości księdza Adama w długiej kolejce cierpliwie i z uśmiechem oczekiwali na dedykacje.

Tekst, fot.: Marcin Galant

Kliknij na zdjęcie aby powiększyć obraz...