Filia nr 2, ul. Serbinowska 25

Wystawa „Leon Kruczkowski - polski prozaik, publicysta, autor sztuk scenicznych – 110. rocznica urodzin”

14 - 30 czerwca 2010

Celem wystawki jest przybliżenie postaci polskiego prozaika, publicysty Leona Kruczkowskiego oraz jego twórczości w 110. rocznicę urodzin.

Na wystawce zamieszczono między innymi: krótkie informacje biograficzne, książki znajdujące się w zbiorach naszej placówki, reprodukcje fotografii.

 Leon Kruczkowski – pisarz, publicysta,

poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm I, II i III kadencji

Urodził się 28 czerwca 1900 r. w Krakowie. Studiował chemię, następnie pracował w szkole zawodowej na terenie Zagłębia Dąbrowskiego. Debiutował na przełomie lat 1918-1919 publikując wiersze w czasopiśmie Maski.

W 1939 r. Kruczkowski brał czynny udział w działaniach wojennych, dostał się do niewoli. Lata wojny spędził w obozach jenieckich w Arnswalde II B i Gross Born. Po wyzwoleniu wrócił do kraju, gdzie zaangażował się do pracy politycznej, społecznej i kulturalnej.

W Krakowie założył miesięcznik literacki Twórczość.

W 1953 r. otrzymał międzynarodową nagrodę „Za Utrwalanie Pokoju Między Narodami”. W 1956 r. został członkiem korespondentem Niemieckiej Akademii Sztuk Pięknych, był też członkiem Prezydium Polskiego Komitetu Obrońców Pokoju i Światowej Rady Pokoju oraz stałego jury międzynarodowych nagród pokojowych.

W 1957 r. został członkiem Rady Państwa. W 1964 r. jego imieniem nazwano Lubelski Teatr w Zielonej Górze.

Kruczkowski zmarł 1 sierpnia 1962 r. w Warszawie i pochowany jest na Cmentarzu Powązkowskim.

Twórczość 

W swojej twórczości realizował ideał literatury zaangażowanej społecznie, poszukując także w publicystyce odpowiedzi na pytania o kształt sztuki socjalistycznej. Obok kwestii społecznych była również problematyka relacji między jednostką i społeczeństwem, a także zagrożenia wnoszone do życia społecznego przez faszyzm.

Zbiory Poetyckie: Młoty nad światem (1928)

Powieści: Kordian i cham (1932), Pawie pióra (1935), Sidła (1937)

Zbiory opowiadań: Szkice z piekła uczciwych (1963)

Dramaty: Kordian i cham (1935), Odwety (1948), Niemcy (1949), Juliusz i Ethel (1954), Odwiedziny (1955), Pierwszy dzień wolności (1959), Śmierć gubernatora (1961), Rodzina Sonnenbrucków (scenariusz filmowy)

Eseistyka: Człowiek i powszedniość, Dlaczego jestem socjalistą, W klimacie dyktatury (1938), Spotkania i konferencje, Prawo do kultury.

Tekst opracowała Małgorzata Matczak
Fot.: Marcin Galant

Kliknij na zdjęcie aby powiększyć obraz...