Filia nr 2, ul. Serbinowska 25

Wystawa „Mark Twain - w 100. rocznicę śmierci amerykańskiego prozaika”

12 - 30 kwietnia 2010

Celem wystawki jest przybliżenie postaci amerykańskiego prozaika oraz jego twórczości w 100. rocznicę śmierci.

Na wystawce zamieszczono między innymi: krótkie informacje biograficzne, książki znajdujące się w zbiorach naszej placówki, reprodukcje fotografii oraz cytaty.

Twain Mark właściwe nazwisko Clemens Samuel Langhorne
(1835-1910)

W wieku 12 lat został sierotą. Od najmłodszych lat sam zarabiał na swoje utrzymanie, należał do samouków, próbując zdobyć wykształcenie.

W swoim życiu uprawiał różne zawody: czeladnika, drukarza, poszukiwacza złota, pilota rzecznego na Missisipi, górnika i dziennikarza, wiele podróżował.

Twain był pisarzem realistą i satyrykiem o zainteresowaniach społecznych i moralnych. Napisał i wydał wiele zbiorów opowiadań i powieści zarówno dla dorosłych, jak i dla młodzieży.

Do najbardziej znanych należą: Życie na Missisipi (1867), Prostaczkowie za granicą (1869), Przygody Tomka Sawyera (1876), Przygody Hucka (1884), Jankes na dworze króla Artura (1880), Królewicz i żebrak (1882), Tomek Sawyer za granicą (1894), Tomek Sawyer detektyw (1896), Człowiek, który zdemoralizował Hadleyburg, Bajeczki dla starszych dzieci oraz niedokończona autobiografia, wydana pośmiertnie w 1924 roku.

 Mark Twain zmarł 21 kwietnia 1910 roku w Reading w stanie Connecticut.

Cytaty

Bóg stworzył człowieka bo nie podobała mu się małpa.

Dalszych eksperymentów zaprzestał.

Klasyka, to jest to, co wszyscy chcieliby przeczytać i czego nikt nie czyta

Lepiej jest nie odzywać się wcale i wydać się głupim,

niż odezwać się i rozwiać wszelkie wątpliwości.

Ludzie nie dlatego przestają się bawić, że się starzeją,

lecz starzeją się, bo się przestają bawić.

Jest wiele humorystycznych rzeczy na świecie,

 a wśród nich myśl białego człowieka,

 że jest mniej dziki niż inni dzicy ludzie.

Każdy człowiek jest jak Księżyc.

Ma swoją drugą stronę, której nie pokazuje nikomu.

Człowiek uczyni wiele, by go lubiano,

 i uczyni wszystko, by mu zazdroszczono.

Żal wystarcza sam sobie, ale aby osiągnąć prawdziwą radość

trzeba ją z kimś podzielić.

Człowiek jest jedynym zwierzęciem,

które czerwieni się i ma ku temu powody.

Tekst opracowała Małgorzata Matczak
Fot.: Marcin Galant

Kliknij na zdjęcie aby powiększyć obraz...