Biblioteka Główna, ul. Legionów 66
Spotkanie z dr. Piotrem Łuszczykiewiczem i jego książką „Piosenka w poezji pokolenia ery transformacji”
26 marca 2010
Premiera książki „Piosenka w poezji pokolenia ery transformacji” była okazją do spotkania z dr. Piotrem Łuszczykiewiczem – polonistą, wykładowcą Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Oprawę muzyczną zapewnił Fryderyk Stankiewicz, były kierownik muzyczny kaliskiego teatru, a obecnie wykładowca Wydziału Pedagogiczno-Artystycznego UAM i nauczyciel w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia im. Henryka Melcera w Kaliszu.
Pokolenie ery transformacji to według dr. Łuszczykiewicza ludzie urodzeni w latach 60-tych, dojrzewający w 70-tych, a wchodzący w dorosłość i tworzący na przełomie 80-tych i 90-tych.
Jak uprzedził autor, „Piosenka w poezji pokolenia ery transformacji” nie jest lekturą lekką, łatwą i przyjemną, lecz książką naukową. Spotkanie jednak przygotowano w formie bardziej rozrywkowej, mającej ułatwić lepsze zrozumienie treści tym, którzy sięgną po książkę. Piotr Łuszczykiewicz cytował fragmenty literackie, m.in. Jacka Podsiadły, Zbigniewa Macheja, Grzegorza Wróblewskiego, które odnosiły się w swojej treści do piosenek, po czym Fryderyk Stankiewicz grał fragmenty znanych przebojów.
Zebrani usłyszeli melodie polskich piosenek, np. Czerwonych Gitar („Anna Maria”, „Biały krzyż”), Czesława Niemena („Dziwny jest ten świat”), Anny Jantar („Nic nie może wiecznie trwać”) czy Haliny Kunickiej („Niech no tylko zakwitną jabłonie”) oraz zagranicznych, np. Elvisa Presleya („Love me tender”), Madonny („Don't cry for me, Argentina”) i wiele innych. Niestrudzony Fryderyk Stankiewicz potrafił zagrać każdy utwór, a liczni goście włączyli się do zabawy kojarzącej się z popularnym teleturniejem „Jaka to melodia?” i sami próbowali odgadywać tytuły, choć nagród nie było.
Nie obyło się bez humoru, gdy muzyk dla zmylenia publiczności zaczął grać „Ave Maria”, po czym przeszedł na melodię „Anna Maria”. Piotr Łuszczykiewicz poruszył w tym miejscu także temat wzrostu ilości nadawania danego imienia dzieciom pod wpływem popularności znanych przebojów. Innym przykładem na potwierdzenie tego zjawiska była też piosenka „Beata z Albatrosa” Janusza Laskowskiego.
Dr Łuszczykiewicz poruszył też temat licznych pseudonimów artystycznych wśród piosenkarzy, np. Violetta Villas to naprawdę Czesława Cieślak, Jerzy Połomski to Jerzy Pająk, Irena Santor to Irena Wiśniewska, Stan Borys – Stanisław Guzek, a Czesław Niemen – Czesław Wydrzycki.
Po spotkaniu goście mogli kupić książkę.
Tekst, fot.: Marcin Galant
Kliknij na zdjęcie aby powiększyć obraz...
