z konwalią;
wokół dzbanuszka skrzacik chodzi

z halabardą,
broda siwa, lecz dobrze splamiona musztardą,
widać, podjadł, a wyście przejedli

i fanty -
O, Natalio zielona, o, srebrny Konstanty

Konstanty Ildefons Gałczyński

1934

Il de Fons, Karakuliambro, Król Herod, Książę Konstanty, Ojciec Ildefons – to tylko niektóre z licznych kryptonimów i pseudonimów, jakich używał poeta, tłumacz, liryk i prześmiewca, mistrz słowa – Konstanty Ildefons Gałczyński.

Pierwsze wiersze drukował w czasopismach szkolnych i studenckich, ale za swój właściwy debiut artystyczny uważał publikację wiersza „Wiatr w zaułku” w 1923 r. w czasopiśmie „Twórczość Młodej Polski”, pod pseudonimem Mieczysław Zenon Trzciński. W 1929 r. wydał pierwszą książkę, groteskowo-fantastyczną powieść „Porfirion Osiołek”.

Obdarzony absurdalnym poczuciem humoru publikował w drukowanym od 1945 roku w tygodniku „Przekrój” cyklu „Teatrzyk Zielona Gęś”, by kilka lat później (1951, 1952) napisać głęboko refleksyjne poematy – „Niobe” i „Wit Stwosz”. Łatwość operowania słowem pozwalała „Zielonemu Konstantemu” na zaistnienie w zróżnicowanych formach wyrazu; pisał scenariusze filmowe, teksty piosenek, słuchowisk radiowych, wiersze dla dorosłych i dzieci, a także tłumaczył. m.in. utwory W. Szekspira, L. Aragona, P. Nerudy.

Zarówno cygański styl bycia, jak i nieokiełznana wyobraźnia pomieszana z czystym liryzmem, połączonym często z ironią i groteską, czułość i tkliwość lirycznego słowa dawały poecie szczególne miejsce w powojennej rzeczywistości.

„Podpatrując życie starał się na różne sposoby je udziwniać. Dlaczego? Nie podobało mu się ono po prostu, było jakieś małe, szare, nie przystające do jego wyobraźni, próbował je przemienić swoją fantazją. I to mu się udawało jak rzadko komu. […] Tradycjonalny, a nawet staroświecki, o postawie niemal trubadura, był zarazem bardzo nowoczesny. Ujawniając i ukazując nonsens w naszym życiu, nasycając je poezją, zbliżył się w tym do nadrealistów, może nawet zupełnie nieświadomie.”

L. M. Bartelski, Sylwetki polskich pisarzy współczesnych

Ekspozycja przygotowana w Filii nr 9 akcentuje różnorodność twórczości „Zielonego Konstantego”, prezentując zbiory jego utworów, teksty poetyckie i fotografie. Na uwagę zasługuje także kaliski akcent, dotyczący miejsca urodzenia żony poety – Natalii. Natalia Gałczyńska z Awałowów urodziła się w Kaliszu 26 sierpnia 1908 roku. Obszernie o pochodzeniu, korzeniach i dziejach rodu pisze córka poety – Kira Gałczyńska w prezentowanej na wystawie książce „Srebrna Natalia”. Spod jej pióra wyszły również, m.in., „Mój anioł ma skrzydło zielone” oraz „Konstanty, syn Konstantego”.