Kiedy wybuchła wojna pani Stanisława wówczas jeszcze jako Stasia Wróblówna miała 11 lat i chciała przeżyć wielką przygodę, coś wyjątkowego, tak wtedy kojarzyła to z wybuchem wojny. Gdy dorośli modlili się o pokój, ona jako dziewczynka prosiła Boga, żeby nie pozbawił jej tego wyjątkowego doznania. Kiedy jedna wybuchła wojna i na własnej skórze poczuła jej okrucieństwo, to pożałowała modlitwy w tej złej intencji. Będąc śmiałym i odważnym dzieckiem postanowiła nie ulegać panice i stawić czoła złu.

Podczas spotkania autorka opowiadała o swoich przeżyciach wojennych jako dziecko, a później już jako nastolatka. Mówiła, że mimo tego strasznego czasu zawsze umiała dzielnie, nie licząc się z konsekwencjami postępować zgodnie ze swoim sumieniem.

Mama pani Stanisławy mówiła wówczas do małej Stasi cyt. „Ty własną śmiercią nie umrzesz”. Nawet jako dziecko autorka wiedziała już, że będzie musiała wybierać między tchórzostwem i bohaterstwem tylko po to, żeby nie zatracić człowieczeństwa.         

Uczestnicy spotkania byli zasłuchani i z wielkim zainteresowaniem śledzili wojenne losy tej tak odważnej nastolatki.            

Tekst: Elżbieta Orłowska
Fot.: Marcin Galant
Kliknij na zdjęcie aby powiększyć obraz...