Filia nr 2, ul. Serbinowska 25

Gustaw Herling-Grudziński urodził się 20.05.1919 r. w Kielcach. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Naukę przerwał wybuch II wojny światowej. Herling-Grudziński przedostał się do Lwowa, a następnie do Grodna, gdzie został zatrzymany przez NKWD i skazany na pięć lat pobytu w sowieckich łagrach.

W 1942 r. został wcielony do armii gen. Władysława Andersa. Walczył w szeregach Drugiego Korpusu, między innymi pod Monte Casino, za co został odznaczony krzyżem Virtuti Militari. Po wojnie pozostał na Zachodzie i poświęcił się pracy literackiej. Razem z Jerzym Giedroyciem założył Instytut Literacki i pismo Kultura. Współpracował z polską sekcją Radia Wolna Europa. Osiadł na stałe w Neapolu, gdzie zmarł w nocy z 4 na 5 lipca 2000 r.

Po zmianie polityki w Polsce pisarz był częstym gościem w naszym kraju. Gustaw Herling-Grudziński był laureatem wielu nagród:

• 1958 r. – Kultury

• 1967 r. – Fundacji im. Kościelskich

• 1985 r. – Francuskiego Pen Club

• 1998 r. – Order Orła Białego

Gustaw Herling-Grudziński był jednym z najwybitniejszych pisarzy polskich XX wieku. Jako pisarz narodził się pod wpływem doświadczeń łagrowych, które spisał i przetworzył w książce „Inny świat” (1951).

Za przedmiot swej twórczości obrał opór stawiany przez człowieka różnorodnym postaciom nicości (totalitaryzmom, religijnemu zwątpieniu, poczuciu egzystencjalnego osamotnienia, instrumentalizacji życia).

W dorobku pisarza odnaleźć można krytykę literacką, prozę, esej, a także oryginalne formy mieszane. Książki krytyczne są wyrazem zainteresowań literaturą rosyjską, klasyką europejską, malarstwem. Pisane z ogromnym znawstwem szkice o sztuce świadczą o tym, że dla Gustawa Herlinga-Grudzińskiego kultura to przejaw metafizycznej niepewności człowieka, a także najszerszy z symbolicznych języków, służących dociekaniu sensu.

Tekst: Małgorzata Matczak
Fot.: Marcin Galant
Kliknij na zdjęcie aby powiększyć obraz...